جمهوری آذربایجان با 86600 کیلومتر مربع مساحت در جنوب رشته کوههای قفقاز و شمال رودخانه ارس درمجاورت دریای خزر واقع شدهاست.
این جمهوری همچنین در همسایگی کشورهای ایران، ارمنستان، ترکیه، گرجستان، روسیه و کشورهای دیگر کناره دریای خزر، ترکمنستان و قزاقستان قرار دارد.
جمهوری آذربایجان شامل منطقه خودمختار نخجوان است که در غرب ارمنستان، شمال غرب ایران و شرق ترکیه قرار دارد.
شهرهای مهم آذربایجان عبارتند از باکو، گنجه، آستارا، اردو باد، خال کندی، سومقاییت، شوشا، شکی، شیروان و شاماخی.
جمهوری آذربایجان در منطقه جغرافیایی قفقاز و در گذرگاه اروپا و آسیای جنوب غربی و در جوار دریای خزر قرار گرفتهاست. نوع حکومت این کشور، جمهوری پارلمانی چند حزبی با یک مجلس قانونگذاریاست.
حدود 70 درصد مردم جمهوری آذربایجان شیعه هستند و کلا4/93درصد مردم این کشور مسلمان بوده و 8/4درصد مسیحی ارتدکس و بقیه پیرو ادیان دیگر هستند.
89 درصد مردم این کشور آذری زبان هستند اما در کنار زبان ترکی آذری (زبان رسمی) زبانهای روسی، ارمنی، تالشی، یهودی، و لزگی نیز در این کشور رواج دارد.
منطقهای که امروز جمهوری آذربایجان نامیده میشود، در گذشته به نام آلبانیای قفقاز یا آران و شیروان نامیده میشد.این منطقه پس از جنگهای ایران-روسیه و طی معاهده ترکمنچای به همراه دیگر شهرهای قفقاز جنوبی، از خاک ایران جدا گردید و به روسیه تزاری ملحق شد و پس از آن اتحاد جماهیر شوروی میراثدار این تغییرات گردید.
جمهوری دمکراتیک آذربایجان در سال 1918 بهدنبال فروپاشی روسیه تزاری اعلام موجودیت کرد. رهبری این جمهوری را محمد امین رسولزاده از حزب مساوات آذربایجان برعهده داشت.
این کشور در روز 30 اوت 1991 در خلال فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی اعلام استقلال کرد.
جمعیت آذربایجان ۱۱ میلیون نفر، و واحد پول آن منات است.
جمهوری آذربایجان در مقایسه با جمهوریهای تازه استقلالیافته اطراف خود در اثر بهرهبرداری از منابع نفتی و سرمایهگذاری، توسعه بیشتری پیدا کردهاست.
از سال 1996 میلادی افزایش درآمدهای حاصل از قراردادهای نفتی بینالمللی، روند رو به رشد سرمایهگذاری خارجی، اعتبارات صندوق بینالمللی پول و بانک جهانی و مساعدت کشورهای اروپایی موجب شدتاآذربایجان پیشرفت اقتصادی جهشی داشته باشد.
جمهوری آذربایجان با کمک کارشناسان بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول و با اجرای برنامههای خصوصیسازی و واگذاری زمینهای زراعی و اختصاص یارانه سوخت به کشاورزان درصدد توسعه بخش کشاورزی برآمدهاست.
استخراج نفت خام و گاز طبیعی، تولید فرآوردههای نفتی، صنایع فلزی، استخراج سنگآهن، تولید سیمان، مواد شیمیایی و پتروشیمی و منسوجات مهمترین فعالیت صنعتی این کشور را تشکیل میدهد.
جمهوری آذربایجان تولیدکننده مواد کشاورزی نظیر غلات، پنبه، توتون، سیبزمینی، میوهها، سبزیها و چای میباشد.
صادرات این کشور علاوه بر محصولات کشاورزی شامل کالاهای صنعتی، مواد غذایی، ماشینآلات و ماشینهای فلزکاری، محصولات نساجی، نفت و گاز و مواد شیمیایی و پتروشیمی را نیز شامل میشود.
جمهوری آذربایجان برای سر و سامان بخشیدن به وضعیت اقتصادی، خود تلاشهای دامنهداری برای جذب سرمایههای خارجی بهویژه در بخش نفت و گاز بهعمل آوردهاست.
با وجود ذخایر غنی نفت و گاز در جمهوری آذربایجان این بخش از اهمیت بسزایی در آینده اقتصاد این کشور برخوردار است.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که با بهبود اوضاع اقتصادی جمهوری آذربایجان بازار این کشور رو به توسعه میباشد.
فرهنگ مردم جمهوری آذربایجان بنا بهموقعیت جغرافیایی و میراث تاریخی متأثر از فرهنگهای مختلف منطقه قفقازواسلام است.
