|
میرزاصادق بیضای اردبیلی
اشعارش غالباً به زبان ترکی ودر مدایح ومرثیه ثرایی اهل بیت بودهاست. درگفتههایش ذوق عرفانی به چشم میخورد. و به گفته یکی از نوادگانش خود بیضا درایام بیماری مشرف به موتش سرودههایش راکه با مرکب نوشته شده بودهاست درظرف آبی ریخته وشستهاست. با این حال جسته گریخته ازاشعاراودر یادداشتهای دیگران باقیماندهاست. دو بیت زیر نمونهای از اشعار ترکی اوست. بیضاء در نفسیر قرآن شریف، نهج البلاغه و آثار گرانپایه متقدمین از قبیل: سنائی، عطار، خاقانی، سعدی، حافظ، مولوی، فضولی و سایر قلمداران عرصه شعر و ادب و عرفان مطالعات عمیقی داشته، در کنار این ذخایر و گنجینههای قنا ناپذیر علوم بیان و کلام، عروض و بدیع و قافیه، فلسفه و منطق و النهایه آنچه را که در پرورش روح بلند یک شاعر عارف ضرورت دارد به خوبی فرا گرفتهاست. میگویند مرحوم بیضاء به دلیل احاطه به علوم اسلامی و مسائل فقهی، گاهی اوقات وکالت اشخاص را قبول و در دعاوی مطروحه در محاکم از حقوق موکلین خود دفاع میکردهاست. بیضادر سال ۱۳۰۱ شمسی در زادگاهش اردبیل در سن ۷۵ سالگی درگذشت، جسمش در شهیدگاه بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی (آرامگاه شهدای جنگ چالدران) دفن گردید. نمونهای از اشعارش
|
فراموشی رمز عبور
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
ثبت نام کاربران
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
نظرات کاربران
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید


ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید